Eksposelensa.com – Bandung – Di tengah beuratna kahirupan jeung rupa-rupa tangtangan sapopoé, masarakat Sunda miboga hiji falsafah hirup anu geus diwariskeun ku karuhun, nyaéta ngariung jeung ngaguyon.
Ngariung lain saukur kumpul babarengan, tapi ogé jadi tempat silih rojong, silih pikanyaah, jeung silih bageakeun haté.
Sakumaha anu kagambar dina suasana haneut dina gambar éta, hirup henteu kudu terus dipinuhan ku kahariwang jeung beban pikiran.
Jalan hirup memang teu salawasna mulus, tapi lamun dijalankeun kalayan haté anu lega jeung pikiran anu positif, sagala pasualan karasa leuwih hampang.
Aya sababaraha piwuruk anu jadi panginget pikeun urang sadaya:
Ulah kumat kana amarah jeung kasusah.
Ulah ambek kaleuleuwihi.
Ulah dumeh kana kalungguhan atawa kakawasaan.
Ulah boros dina kahirupan.
Ulah poho pikeun bagja jeung bersyukur.
Filosofi Sunda nyebutkeun yén
“Tugas téh capé, tapi ngariung mah teu capé.”
Ngariung jadi jalan pikeun ngaleungitkeun cape pikiran, ngabagi pangalaman, jeung ngawangun rasa duduluran anu leuwih pageuh.
Aya deui piwuruk anu ngandung harti jero:
“Kahirupan mah kawas kopi, pait heula, manisna tangtu nungguan.”
Hartina, unggal kasusah jeung perjuangan bakal datang waktuna pikeun diganti ku kabagjaan jeung hasil anu hade lamun dijalankeun kalayan kasabaran jeung kasungguhan.
Ku kituna, pesen utama tina ieu filosofi nyaéta:
“Da meuni ngariung, masalah jadi ringan.”
Hirup teu kudu pinuh ku kabingungan jeung kahariwang.
Sakapeung, solusi pangalusna lain ngan ukur mikir sorangan, tapi ku cara silih tepung, silih dongéng, silih seuri, jeung silih nguatkeun.
Motto Poé Ieu:
“Hirup mah ulah kabangetan, sarengsana rileks sajeulna.”
Falsafah ieu jadi pangeling-ngeling pikeun urang sadaya yén kabagjaan henteu salawasna asal tina harta atawa jabatan, tapi tina rasa syukur, duduluran, jeung kabersamaan.
Ngariung, ngaguyon, jeung silih asah-silih asih-silih asuh mangrupikeun warisan budaya Sunda anu kudu terus dijaga ku generasi ayeuna jeung nu bakal datang.
27 – Juni – 2026
( Adji Saka )
